Çocuğun Sınırlarını Öğretirken Kendi Sınırlarınızı Korumak

Ailede sınırlar yalnızca çocukların uyması gereken kurallar değildir. Beden, eşya ve zaman hakkında karşılıklı saygıyı günlük örneklerle gösterebilirsiniz.

Sınırın gerekçesini anlaşılır tutmak

Bir sınır çocuğun yaşına uygun ve somut olduğunda anlaşılması kolaylaşır. “Beni rahatsız etme” yerine “Telefon görüşmem bitene kadar bu masadaki belgeleri kullanmıyoruz” demek daha belirgindir. Bununla birlikte küçük çocuğun uzun süre bekleme kapasitesi sınırlı olabilir. Beklentiyi gelişimine göre ayarlamak gerekir. Sınır, yetişkinin bütün ihtiyaçlarının otomatik öncelik kazanması değildir; çocuğun bakım ve güvenlik ihtiyacını da gözeten bir düzen olmalıdır ve uygulanabilirliği zamanla değerlendirilmelidir.

Beden sınırına örnek olmak

Çocuk bir yakınına sarılmak istemediğinde bunu zorlamayın. Selam vermek için el sallamak veya sözlü karşılık gibi seçenekler sunulabilir. Aynı şekilde sizin de istemediğiniz bir dokunmayı sakin biçimde durdurmanız mümkündür. “Gıdıklanmak istemiyorum, durmanı istiyorum” demek sınır diline örnek olur. Oyun sırasında dur denildiğinde durmak, sadece anlatılan bir kuraldan daha somut bir deneyim sunar. Yakınlık, bedensel temasa mecbur bırakılarak öğretilmemelidir ve rıza gündelik ilişkilerde de önem taşır.

Tutarlılığı sertlikle karıştırmamak

Sınırın korunması için çocuğu utandırmak veya korkutmak gerekmez. Kuralın nedenini kısa biçimde hatırlatıp uygun alternatif sunabilirsiniz. Koşullar değiştiğinde sınırın da yeniden konuşulması mümkündür; esneklik keyfîlik anlamına gelmez. Ebeveynler arasında farklılık varsa çocuğu taraf seçmeye zorlamadan kendi aranızda değerlendirin. Karşılıklı saygı, yetişkinlerin de özür dileyebildiği ve çocuğun hayır sözünün uygun konularda duyulduğu bir aile ortamında daha görünür hale gelir.