Çocukla Birlikte Kısa Bir Dikkat Molası

Anda kalma pratiği çocuğu susturmak için kullanılmamalıdır. Merak ve oyunla çevreyi fark etmek, gündelik bir dikkat molası sağlayabilir.

Pratiğin amacını sadeleştirmek

Farkındalık, zihindeki bütün düşüncelerin yok olması demek değildir. Çocukla bunu dikkatimizin nereye gittiğini fark etmek ve yeniden seçmek olarak düşünebilirsiniz. Yoğun bir duyguyu hemen durdurma aracı gibi sunmak baskı yaratabilir. Önce sakin bir anda, çocuğun isteğine göre kısa bir deneme yapın. Yaşa uygun bir oyun dili kullanılabilir; örneğin odada aynı renkteki birkaç nesneyi bulmak. Amaç doğru cevap vermek değil, çevreyle temas kurmanın nasıl hissettirdiğini keşfetmektir.

Dış dünyaya yönelen seçenekler sunmak

Kısa bir yürüyüşte duyulan sesleri fark etmek veya eldeki bir nesnenin dokusunu tarif etmek denenebilir. Gözleri kapatmak ya da nefese yoğunlaşmak zorunlu değildir. Bazı çocuklar bedensel duyumlara odaklanmaktan rahatsız olabilir; böyle olduğunda bırakıp başka bir etkinliğe geçin. Pratiğin süresini yetişkinin beklentisine göre uzatmayın. Çocuğun ilgisi ve rahatlığı daha iyi bir rehberdir. Aynı uygulama her gün aynı etkiyi göstermeyebilir; bunu başarısızlık olarak değerlendirmek gerekmez.

Gündelik yaşama küçükçe yerleştirmek

Okuldan sonra bir dakikalık çevreyi fark etme veya yemek hazırlarken kokuları tanıma gibi doğal anlar seçilebilir. Çocuğun katılmak istemediği günlerde zorlamayın. Yetişkin olarak siz de dikkatinizin dağıldığını ve geri döndüğünü söyleyebilirsiniz. Farkındalık, okul veya ailedeki sorunları çözmenin yerine geçmez. Belirgin kaygı, zorbalık veya başka bir güçlük varsa ilgili koşullar ayrıca ele alınmalıdır. Bu uygulama yalnızca uygun geldiğinde kullanılan küçük bir deneyim alanıdır.