Diğer Ebeveynlerle Kıyaslanınca Yetersiz Hissetmek

Başkalarının görünen başarıları kendi emeğinizi küçümsemenize yol açabilir. Ebeveynlikte karşılaştırmayı bağlam, ihtiyaç ve gerçekçi ölçülerle değerlendirin.

Görünen parçayla bütünü karşılaştırmamak

Başka bir ailenin etkinlikleri, düzenli evi veya başarılı görünen çocuğu sizde eksiklik hissi yaratabilir. Oysa dışarıdan yalnızca belirli anları görürsünüz; destek kaynaklarını, zorlandıkları günleri ve koşullarını bilmeyebilirsiniz. Kendi hayatınızın bütün dağınıklığını başkasının seçilmiş görüntüsüyle karşılaştırmak adil değildir. Bu farkı hatırlamak kıskançlık veya yetersizlik duygusunu hemen bitirmeyebilir, fakat değerlendirmeyi daha gerçekçi bir yere taşır. Ebeveynlik tek bir görüntüyle ölçülebilecek, herkesin aynı koşullarda yaptığı bir performans değildir.

Kendi çocuğunuzun ihtiyacına dönmek

Çocuğunuzun şu an neye ihtiyaç duyduğunu düşünün: daha fazla etkinlik mi, daha sakin bir akşam mı, dinlenme mi, bir güçlüğün dinlenmesi mi? Başka ailede işe yarayan düzen sizin için uygun olmayabilir. Örneğin yoğun kurs programı yerine düzenli serbest zaman daha gerekli olabilir. Kendi kapasiteniz ve bütçeniz de gerçek veridir; bunları yok sayan hedefler yeni bir yük yaratabilir. İyi bakımın tek biçimi yoktur ve çocuğun ihtiyacı zamanla değişebilir; plan da buna göre esneyebilir.

Dengeli geri bildirim aramak

Güvendiğiniz bir yetişkinle belirli bir zorlanmayı konuşmak, genel olarak iyi ebeveyn olup olmadığınızı tekrar tekrar sormaktan daha yararlı olabilir. Kendi emeğinizden somut örnekleri de fark edin. Yetersizlik hissi sürekli, yoğun ve günlük yaşamı etkileyen bir hale geliyorsa profesyonel destek düşünülebilir. Yardım istemek ebeveynlik becerinizin olmadığını göstermez. Kendi sınırlarınızı ve ihtiyaçlarınızı ciddiye almak, çocuğa sunduğunuz bakımın sürdürülebilirliğini destekleyen bir adımdır.