Ebeveyn Anlaşmazlığını Çocuğun Omzuna Bırakmamak

Yetişkinler her konuda aynı düşünmeyebilir. Çocuğu arabulucu veya sırdaş yapmadan, anlaşmazlığın sorumluluğunu yetişkinlerde tutmak önemlidir.

Çocuğun hangi role çekildiğini fark etmek

Bir ebeveyn diğerine söylemek istediğini çocuk aracılığıyla ilettiğinde çocuk yetişkin geriliminin taşıyıcısı olabilir. “Annene söyle” veya “Baban yüzünden” gibi ifadeler onu taraf seçmeye zorlayabilir. Çocuğun iki yetişkinle ilişkisi, onların anlaşmazlığından ayrı korunmalıdır. Günlük kurallar hakkında fikrini söylemesi mümkündür; fakat ebeveynlerin kimin haklı olduğuna karar vermesi beklenmemelidir. Bu ayrım özellikle ayrılık veya yoğun çatışma dönemlerinde önem taşır ve yetişkinlerin kendi iletişim sorumluluğunu üstlenmesini gerektirir.

Konuyu uygun yerde konuşmak

Anlaşmazlığın ayrıntılarını çocuğun önünde büyütmek yerine sakin ve özel bir zaman seçin. Tek konu üzerinde kalıp somut bir karar ihtiyacını belirleyin. Örneğin hafta sonu ulaşımını planlamak, geçmiş bütün kırgınlıkları aynı anda çözmekten farklıdır. Güvenli iletişim mümkün değilse uygun destek veya daha yapılandırılmış bir iletişim biçimi gerekebilir. Tehdit ve şiddet varsa sıradan tartışma teknikleri yeterli değildir; güvenlik önceliklidir. Çocuğun görevi gerginliği azaltmak veya yetişkinleri sakinleştirmek değildir ve böyle bir beklenti yüklenmemelidir.

Çocuğa güven veren açıklama yapmak

Çocuk tartışmaya tanık olduysa yaşına uygun biçimde bunun yetişkinlerin sorumluluğu olduğunu söyleyebilirsiniz. “Bu senin yüzünden olmadı” gibi açık bir ifade gerekebilir. Tutamayacağınız “Bir daha hiç tartışmayacağız” sözü yerine daha güvenli davranmak için ne yapacağınızı belirtin. Çocuğun sorularını dinleyin ve bakım düzeninin nasıl süreceğini netleştirin. Uzun süren aile geriliminde profesyonel destek, hem yetişkinlerin seçeneklerini hem çocuğun ihtiyaçlarını değerlendirmeye yardımcı olabilir.