Kardeş Kıskançlığında Duyguya Yer Açmak

Yeni kardeş veya değişen ilgi düzeni çocukta kıskançlık yaratabilir. Kıyaslamadan, güvenliği koruyarak ve bireysel ihtiyacı görerek eşlik edin.

Kıskançlığı ayıp bir duygu saymamak

Yeni bir bebek geldiğinde büyük çocuk hem merak hem öfke hissedebilir. “Artık abisin, böyle yapma” demek duygusunu açıklamayı zorlaştırabilir. Kardeşini sevmesi ile değişen düzene zorlanması aynı anda mümkündür. Önce kaybettiğini düşündüğü şeyi anlamaya çalışın: birlikte geçirilen zaman, belirli bir rutin veya yetişkinin dikkati olabilir. Kıskançlık duygusunu kabul etmek kardeşe zarar vermeye izin vermek değildir. Duygu ve güvenlik sınırı ayrı ayrı ele alınmalı, çocuk suçlulukla sevgi göstermeye zorlanmamalıdır.

Bireysel teması görünür kılmak

Her çocuğa tamamen eşit dakika ayırmak her zaman mümkün değildir; ihtiyaçlar yaşa göre değişir. Yine de büyük çocukla düzenli, kısa ve dikkatli bir zaman oluşturmak yararlı olabilir. O sırada etkinliği birlikte seçebilirsiniz. Bebeğin bakımına katılmak isterse uygun küçük görevler sunulabilir, fakat bakım sorumluluğu çocuğa yüklenmemelidir. “İyi abi olmak” yetişkin gibi davranmak anlamına gelmez. Çocuğun hâlâ yardıma, oyuna ve kendi yaşına uygun ilgiye ihtiyacı vardır; bu ihtiyaç sürer.

Karşılaştırmayı azaltmak

Kardeşlerin davranışlarını birbirine örnek göstererek yarıştırmak yerine her çocuğun somut davranışını ele alın. Vurma veya zarar verme durumunda güvenliği sağlayıp kısa ve net sınır koyun. Sakinleşme sonrasında ne olduğunu ve başka nasıl ifade edebileceğini konuşabilirsiniz. Zorlanma yoğun, sürekli veya güvenlik açısından kaygı vericiyse uygun uzman desteği alınabilir. Amaç çocukların her an yakın olması değil, farklı duyguların saygı ve güvenlik içinde ifade edilebildiği bir aile düzenidir.