Sınıfta Konuşmaktan Çekinen Ergene Destek

Yanlış cevap verme veya yargılanma korkusu derse katılımı zorlaştırabilir. Gencin seçtiği küçük adımlar ve okul işbirliğiyle desteği planlayın.

Çekingenliği tek açıklama yapmamak

Sınıfta söz almayan bir genç konuyu bilmiyor olmayabilir. Yanlış cevapla alay edilmesinden, yüzünün kızarmasından veya dikkat çekmekten korkabilir. Önce hangi durumda zorlandığını kendi sözleriyle anlatmasına izin verin. Sınıf ortamında gerçek bir alay veya zorbalık varsa bunu da ciddiye alın. Her güçlüğü gencin içindeki kaygıyla açıklamak eksik kalır. Ortamın güvenliği ve öğretmenin yaklaşımı, katılımın mümkün olup olmadığını etkileyebilir; destek hem kişiyi hem koşulları değerlendirmelidir.

Adımı birlikte küçültmek

Genç isterse önce öğretmene ders sonunda bir soru sormak, küçük grupta fikir söylemek veya önceden hazırladığı kısa bir yanıtı paylaşmak gibi seçenekler düşünebilir. En zor durumdan başlaması gerekmez. Ebeveynin habersizce öğretmenden onu sınıfta konuşturmasını istemesi baskıyı artırabilir. Okulla işbirliği yapılacaksa gencin görüşü ve mahremiyeti gözetilmelidir. Hedef kaygının tamamen kaybolması değil, seçtiği bir katılım biçimini uygun destekle deneyebilmesidir ve adımın büyüklüğü onunla birlikte belirlenmelidir.

Deneyimi puanlamamak

Sonrasında “Konuşabildin mi?” sorusunu bir başarı sınavına dönüştürmeyin. Ne beklediğini, ne olduğunu ve ne öğrendiğini konuşabilirsiniz. Deneme yapılamadıysa nedeni merak edin. Kaygı okul, arkadaşlık veya gündelik yaşamı belirgin biçimde sınırlıyorsa profesyonel değerlendirme yararlı olabilir. Genci utandırarak cesaretlendirmek veya başkalarıyla kıyaslamak uygun değildir. Saygılı destek, kendi hızını ve söz hakkını korurken yeni seçenekleri keşfetmesine alan açar.